upposí...

Fruss, ekki er öll vitleysan eins. Ó sei sei nei, enn koma “trúarleiðtogar” í sjónvarpsviðtöl og vitna í sálfræðinga og sálfræðimeðferðir sem “vinni á samkynhneigð” og snúi fólki frá villu vegar. Mig langar að gubba þegar ég heyri fólk með engar röksemdarfærslur skýla sér og vitna í einhverjar krappý rannsóknir sem aldrei kemur neitt fleira fram um.

Ameríkuhreppur fer á límingunum vegna þess að einhver farþegi í flugi fékk ofsahræðslukast og var auk þess vopnaður handáburði. Útkoman varð sú að orrustuflugvélar voru sendar til fylgdar meintum “terroristum” til næsta lendingarstaðar.
Já eins gott að þessi flugfarþegi var svo upptekinn í ofsahræðslukastinu að hann komst ekki í að bera á sig handáburðinn. Þá hefði flugvélin ábyggilega verið skotin niður með manni og mús. JÁ paranójan hjá Bússa frænda er farin að verða nokkuð áráttu-og þráhyggjukennd...

Akureyri var snúið á hvolf um Versló. Persónulega hef ég aldrei verið neitt sérstaklega mikið um allan þennan Verslunarmannahelgar tremma sem einkennist venjulegast af gróðagræðgi einhverra hagsmunaðila og taumlausri sölu á einhverju drasli sem “þarf að notast þessa helgina”. Auk þess hef ég aldrei skilið þessa hvöt að því að þurfa að smala öllum á einhverja staði til að stefna saman uppskrift af veseni þegar fólk er í misjöfnu ástandi og blanda þessu við fjölskylduskemmtun. Hnuss, en þetta líður eins og allt annað og alla jafna hef ég látið mig hverfa úr bænum þessa umræddu helgi. Það var hinsvegar undantekning á því núna- og lét ég m.a. og féll ég m.a. í hendur markaðshyggjunnar þegar ég lét tilleiðast og fór með strákana mína í tívolí hér í miðbænum.

Eftir helgina fór ég svo í langþráð sumarorlof sem var nú ekki nema eina og hálf vika. En að er hins vegar heilmikið sálrænt að geta sagst hafa verið í sumarfrí. Það var ljúft á alla kanta. Lagði land undir fót með guttana með fullan bíl að viðlegubúnaði og ýmsum búnaði til að bregðast við öllum hugsanlegum uppakomum eða aðsteðjandi vanda!!!

Tjaldútilegan endist nú reyndar bara eina nótt; en við ferðuðumst heilmikið um; keyrðum Þverárfjallið og fórum þar í stutta göngu, komum við á Skagaströnd og í fjöruferð á Blönduósi, gistum svo í tjaldi á Laugarbakka. Þar grillum við silung, spilum fótbolta, drullumöllum, fórum í heitan pott og lásum þjóðsögur. Næsta dag fórum við á Borðeyri og skoðum okkur aðeins um þar, Laxárdalsheiðin var tekin með trompi, komið við í Búðardal. Gaurarnir sváfu í Hvammsfirðinum og mikið var verðrið fallegt og fjöllin tilkomumikil þegar við fórum svo inn Álftafjörðinn og á honum sigldu náttúrulega fullt af álftum. Síðan gistum við í Stykkishólmi hjá frændfólki. Þar komust þeir bræður í feitt því þar var til allskonar “stórt strákadót” sbr. fjárstýrðir bensínbílar og allskonar smádót og bílar. Eftir að hafa tekið út staðinn keyrðum við Vatnaleið og Mýrarnar í algeru slagveðri í Borgarnes. Sem betur fer sofnuðu þeir og vöknuðu ekki fyrr en við vorum komin upp úr Hvalfjarðargöngunum.

Jæja svo eyddum við þremur dögum í RVK. Fórum úr að borða með Strúnunni okkar og hittum líka litlu syss, vorum hjá góðum vinum og fórum í heimsóknir, Húsdýragarðinn, Laugardagslaugina, Kringluna, Ævintýralandið, IKEA.....já semsagt vorum við töluvert á ferðinni í RVK, eyddi líka heldur miklum peningum en það stóð yfir “nauðsynleg endurnýjun á mörgum hlutum”!

Komumst samt ekki í Gleðigönguna (Gay Præd), ég hefði nú mögulega týnd öðrum hvorum guttanum svo ég lagði ekki í það að þessu sinni.

Nú lá leiðin austur fyrir fjallið og fyrir neðan Hveragerði á beinum vegarkafla lentum við í leiðina atviki. Þetta var nú eiginlega í alla staði mjög undarlegt; ég er að keyra í bílaröð og auk þess var töluverð bílaröð sem kom úr gagnstæðri átt. Kemur ekki bíll allt í einu ótæpilega inn á minn vegarhelming ; speglarnir splassast saman og krass. Minn spegill fer af og lakkið á bílstjóra hurðinni er nokkuð krafsað. Bíllinn á eftir mér fékk minn spegil á húddið á sér og sölluð brotin úr speglinum dreifðust þar yfir og upp á toppinn. Ó boy það var ekki fögur sjón. Svo kom gaurinn sem keyrði á mig (hann bara sveigði inn á minn vegarhelming!) og þá var spegilinn hjá honum af og rúðan brotin. Löggan á Selfossi kom svo eftir nokkurn tíma og allir voru látnir blása og sonna – en allavega viðgerðin á mínum bíl og bílnum fyrir aftan er tryggingarmál. Það liggur fyrir að gaurinn olli þessu....

Ömurlegt að lenda í svona, þetta hefði að sjálfsögðu geta farið mjög illa og guð hvað ég hrósa happi fyrir mig og börnin mín svona eftir á – skítt með fjandans spegilinn og lakkið.

Gistum eina nótt á Selfossi í góðu yfirlæti og brunuðum svo heim daginn eftir. Mikið var ég lúin eftir þessa keyrslu og alveg rosalega fegin að vera kominn heim í litla heiminn minn hér á Akureyri....

Svo er rútínan svona smá saman að komast í sínar skorður....

Bæjó spæjó í bilið....