Þrálátar þenkjur!

lítil, lúin og lurkum er lamin
hamingjusólin er gengin til viðar
hvernig má hugsunin sú vera hamin
skást er að ýt´enni allri til hliðar

er á leið í borg óttans, tek rispu austur fyrir fjall og kem vonandi heil heim á sunnudag. Blóm og borðar vinsamlegast afþakkaðir en þeir sem vilja hitta á mig í borginni vinsamlega látið mig vita í tíma.