...þarf ég að segja eitthvað meira?

er að gera verkefni í hugfræði...

1. Rannsóknir hafa skoðað vinnsluminni og athygli aðskilið. Heldur þú byggt á lesefninu fyrir þessa málstofu að athygli og vinnsluminni ætti að vera skoðað saman? Ef svo, af hverju?

2. Gerir líkan Baddeley og Logie af vinnsluminni ráð fyrir samvinnu vinnsluminnis og athygli? Ef svo, hvernig? Útskýrðu hér líka örstutt hverjir helstu þættir líkansins eru.

3. Gæti líkan Baddeley og Logie útskýrt niðurstöður Strayer og Johnston?

4. Telur þú að sýnileg tengsl á milli þess að nota GSM síma og aukinni hættu á slysum í umferðinni gefi til kynna orsakatengsl? Útskýrðu svar þitt.

5. Hvað eiga rannsóknir Strayer og Johnston annars vegar og Roodenrys og fleiri hins vegar sameiginlegt?

Látið mig vita þegar þið sjáið mig næst.....

foreldraþankar

Í dag er leiðinlegt veður, svo leiðinlegt að ég sá ástæðu til að draga seint og illa frá gluggatjöldin og halda mig heima í dag. Heima við húsmóðurstörf. Skrúbbaði af sameigninni og skúraði 60 fermetarana á þessu heimili fyrir hádegi. Sit hér ansi ánægð inni og gef þessu skítaveðri langt nef. Annars er ég samt uggandi yfir guttunum mínum, hvort þeim hafi orðið kalt út eða verið blautir úti í morgun, hvort þeir hafi verðið með nógu mikið af nógu hlýjum fötum með sér! Og hvort einhver hafi hjálpað þeim að bretta buxurnar ofan í ullarsokkana og setja stroffið á peysunum ofan í vettlingana o.s.frv. Þegar maður er foreldri dúkka upp endalausar áhyggjur yfir nánast öllu sem manni finnst geta haft áhrif á börnin sín. Hvort sem um er að ræða léttvæga hluti sem engum öðrum myndi detta í hug að pæla í eða eitthvað sem skiptir máli og maður hefur ekki gert rétt eða vildi hafa gert öðru vísi. En við erum öll mannleg, maður gerir sitt besta sem foreldri og enginn er fullkomin. Þetta reyni ég að sannfæra sjálfa mig um þegar allt í sambandi við börnin mín er naga mig í bakið. Ég hef nefnilega kenningu um foreldratýpur; það eru í fyrsta lagi til fyrirmyndarforeldrar, venjulegir foreldrar og lélegir foreldrar. Ég staðset mig sem venjulegt foreldri. Ég reyni mitt besta, myndi vilja gera ýmislegt örðuvísi og sé eftir sumu. En það breytir því ekki að mér þykir endalaust vænt um börnin mín, ef ég geri mistök þá segi ég fyrirgefðu og biðst afsökunar, því þannig vil ég að börnin mín geri ef þau geri eitthvað rangt. Foreldradansinn sem er oft á tíðum einn vanþakklátasti og vanmetnasti dans sem hægt er að stíga og hefur flókin spor, það er erfitt að halda takti og auðvelt að misstíga sig. En þegar það gerist þá er vert að minnast þess að dans krefst þolinmæði, aga og endalausrar þjálfunar til að verða áreynslulaus.

Kvöldfréttir les:

Jamm til að segja eitthvað af mínum dögum þessa dagana; (getur maður annars sagt svona?). Þá einkennast þeir af spenningi yfir Danmerkurreisunni, kvíða yfir Danmerkurreisunni og streitu yfir Danmerkurreisunni. Er að reyna að halda mér á jörðinni og koma af þeim verkefnum sem ég þarf að klára áður en ég fer, en listinn er að verða kílómeterslangur! Er búin að hætta við og svo hætta við að hætta við og svona fram og til baka...Þegar ég ætla að byrja að læra veit ég varla hvar ég á að byrja, því þetta er einhvern veginn svo over my head en ætti náttúrulega að vera in my head! Þegar ég er ekki að læra sjálf er ég að læra með 6 ára syni mínum! Yngri guttinn hefur líka alveg látið finna fyrir sér og er heldur afbrýðissamur. Hann kom hreinlega með bækurnar sínar og henti þeim í mig í dag til að fá mig til að lesa fyrir sig. Í dag þegar ég var búin að segja óhóflega mikið “bíddu aðeins, elskan”! þá opnaði vinurinn hnífaparaskúffuna og fór að týna uppúr henni og henda á gólfið. Annað vinsælt er að fara inn á bað og sulla hressilega í baðvaskinum! Semsagt gera eitthvað sem vekur athygli, jákvætt eða neikvætt-bara að það sé athygli. Það er ein af aðalástæðunum fyrir því hversu mikið maður elskar börnin sín, þau eru yndisleg eins og þau eru, en yndislegust þegar þau sofa!

áríðandi tilkynning!

...þið ykkar sem hafið fylgst með Danmerkurfantasíum mínum, þá eru þær á góðri hraðleið með að verða að raunveruleika! er búin að bóka flugið út svo VÍSINDAFERÐIN MÍN VERÐUR FARIN!!!!

http://www.psy.ku.dk/
http://www.psy.au.dk/en
http://www.hallonorden.org/

gaman að því! segi ykkur meira síðar!
ég held að ég sé líka búinn að laga commenta draslið hérna fyrir neðan þannig að það þurfi ekki að skila þvagprufu til að tjá sig eitthvað! það verður að hafa það þó einhverjir sem heita Umberto eða eitthvað álíka poppi upp með spam commets!

GÓÐAR STUNDIR!

Private events a la klettastígur

Jæja, það er nú það. Búið að vera margt spennandi í gangi í félagslífinu. Reyndar byrjaði það nú ekki vel, stal óvart áfengisflösku af blásaklausri og áfengisþyrstri konu í ÁTVR sem ég í sakleysi mínu hélt að nágrannakona mín (við fórum semsagt tvær saman í ríkið með þessum afleiðingum!) hefði verið að kaupa! en nei nei og allt ríkið leit á mig-alkahólistann með dimmum dómaraaugum!! heppin var ég að ekki var hringt á lögguna! allavega var þetta pottþétt tekið upp á eftirlitsmynd og kannski get ég aldrei verslað neitt í ríkinu eftir þetta- sjáum allavega til, þetta er sennilega geymt en ekki gleymt dæmi því ókunnugt fólk kom í alvöru til mín um kvöldið að spyrja hvort það hefði verið ég sem reyndi að stela áfengi í ríkinu fyrr um daginn! En í gærkvöldi var samt dansað og djammað í Klettastígnum, eftir fróðlega vísindakynninu í Viking brugg. Komst að því þar að til eru tvær megin tegundir af bjór ! allavega bragggaðist gullið vel. Svo væri gaman að bjóða upp á mjöð í útskriftinni minni með gáfulegum myndum af mér( sem eru bytheaway ekki til ennþá!) eða einhverjum sálfræðifrösum! Eftir það lét ég draga mig í ættarkynningu þar sem ekki vildi betur til en svo að við réðumst inn á ólögráða unglinga að kela og sjúkranuddara sem þvær diskógallann sinn alltaf tvisvar. Hvað um það, þemakvöldið hérna í Klettastígnum tókst með ágætum en þemu (segir maður svona?) kvöldsins voru salsa, karlmenn og kærleiks- og íhugunarþema! Hvað þarf nú meira segi ég !!! Stuðmenn komu svo sterkir inn síðar þegar stígurinn var yfirgefinn, þetta var allavega alveg ruussssalegt allt saman og ekki nema gaman að því! En ég hef nú samt verið að pæla ýmislegt í dag, um þennan samskipta dans sem að fólk stígur í daglegu lífi og yfirleitt hraðar þegar það er í glasi. Ég fór nefnilega að velta fyrir mér hvað annað fólk pælir í öðru fólki þegar annað fólk sér ekki eða heyri ekki ( svona private events ( nánari lesning í Greimó)). Þegar ég hafði talað innilegar og meira við annað fólk á einu kvöldið eða meira heldur en ég hef kannski gert í tvö ár þó fór ég að spegúlera hvernig við lærum að þekkja annað fólk? Af reynslu, innri skynsemi, einhverskonar kynningarskemum djúpt í huganum, af afspurn, af útliti, af skóstært, af vaxtalagi, af háralit, af kyni, af aldri, af hlátri, af háralit, af tilfinningu? Já ég var nú bara að velta þessu fyrir mér?

A New guide to rational living

er að byrja að lesa bók og byrja í sjálfstherapýu sem viðiðst taka á öllu í mínu lífi!
kaflarni heita m.a:

How far can you go with self-analysis?
Felling well by thinking straight
How you create your feelings
Thinking yourself out of teh emotional disturbances
Recognizing and attacking neurotic behavior
Overcoming the influences of the past
Refusing to feel desperatly unhappy
Howog to feel underepressed though frustrated
Controlling your own desteny
Conquering anxiety
Rewriting your personal history
Accepting reality
og Living rationally in unrationally world

bókin er náttúrulega eftir Ellis, svo kannski bæti ég því inn í nafnið mitt efitir þetta,
hvernig myndi það nú annars hljóma: Sigríður Ásta Hauksdóttir Ellis :-) gaman að því

...meeeeeeeee

Um helgina var ég meðvirk með því litla samfélagi sem ég er fædd og uppalin í. Þetta er annars mjög sértæk upplifun þegar göngur og réttir eru á haustin. Þetta er að miklu leiti ein útþandasta karlmennsku hormóna kapphlaup sem ég hef séð. Mín upplifun í gegnum þetta er samt sterk og ástæður þess er sennilega að rekja til bernskunnar og þeirra róta sem ég á við mína; heimasveit og uppruna. Hvað um það. Þó svo ég hafi aldrei verið “innlimaður” meðlimur í þennan “gagnamannaklúbb” þá fylgir þessu einhver forn-frægðarljómi um hetjurnar miklu sem fóru yfir hryggi,fram brúnir,inn dali,upp í skálir,uppundir nef,ofan í lautir og hvað þetta heitir nú allt út frá staðfræðilegum kennileitum hvers svæðis. Þegar til byggða var svo komið seint og síðar þegar farið var að líða á daginn gengu fjálglegar sögur um drýgðar hetjudáðir eða “andskotans aumingjaskap”annarra gangnamanna. Allskonar bölmóður og ýfingar voru of milli manna þegar þeim var heitt í skapi og “féð hagaði sér ekki eins og það átti að gera” og alltaf var það fé einhvers annars bónda eða stórfrænda sem í sök átti. Enda kom það svo upp úr kafinu að það fé var yfirleitt alltaf “rýrast og minnst”sem í næsta dilki var ( hér er dilkur í merkingu þess að vera afgirtur hluti eða hólf í fjárrétt- þar sem hver bær hefur sinn dilki. Er talað um í þessu samhengi að draga fé í dilka). Þessu öllu saman var svo skolað niður með göróttu glundri og buxum, brókum svo spilað af sér í húmi nætur. Það er ekki von af alltaf hafi vel farið !
Þrátt fyrir heldur “einsleita”slagsíðu í þessari frásögn er meira tilstandið í sveitinni kringum gangadaginn meira heldur en á þjóðhátíðardaginn, enda gangangandagurinn hátíðadagur sveitarinnar að fornu sem nýju- þó ekki væri nema félaglega! Til að enda frásögn mína minnist ég þess þegar ég var kannski í mesta lagi 6.ára og fullur samsveitungi minn og nágranni okkar í sveitinni kallaði pabba minn “gamla ref” á þessum degi. Á þeim tíma hafi pabbi verið svolítið í að vinna á refagrenjum og mér fannst refir fyrirlitlegar skepnur þannig að barnshjartað getur varla fyrirgefið þessum manni fyrir að hafa kallað pabba minn “gamla ref”! pabbi minn var algerlega heilagur maður sem aldrei yrði líkt saman við urrandi meindýr sem ætu lítil og sæt lömb. Til að hefna mín á þessum vonda manni sem sagði svona ljótt um pabba minn ætlaði ég að ná í stóra mottuflengjarann hennar ömmu og láta hann hafa það óþvegið (hugsið ykkur ofbeldis......) Annað að afi minn hafði sennilega einhvertímann verið eitthvað á rallinu þennan dag og lagt sig svo eitthvað en allavega var hann syngjandi inn í rúmi, ég gleymi ekki þegar amma var að reyna að segja mér að “hann væri aðeins lasinn” því ég trúði henni ekki fyrir fimm aura!!

ég er ofurkona

Ég er ofur-kona. Ég er svo mikil ofur-kona að allt er ofur-mikið mál hjá mér þessa dagana. Það er ofur-lítill tími til að koma frá sér einhverju vitrænu á blað. Gamalkunnur krampi fer um limbíska kerfi heilans og möndluna, spurning um drekann líka. Þetta er hinn ofur-ægilegi skólaskjálfti. Það er að verða framundan ofur-mikið að gera á ofur-litlum tíma og ég verð með ofur-mikið samviskubit yfir ofur-miklu af verkefnum sem ég þarf að leysa á ofur-litlum tíma. Ég er ofur-mamma með ofur-stórt samvikubit því ofur-konulífið leyfir bara ofur-lítinn tíma fyrir ofur-börn. Ofur-samviskubitið verður alltaf ofur-stærra og ofan á allt fer mig að dreyma ofur-stóra framtíðardrauma um ofur-lítið einkalíf- einhvern tímann! Ég er ofur-kona.

Strúnudagur

Hef átt ansi rólegan dag. Svo rólegan að ég man varla eftir öðru eins. Það er nú kannski eins gott því það verða lítil rólegheit næstu vikurnar ef marka má kennsluáætlanir kennaranna minna. Annars eru þetta samt áhugaverðir áfangar sem ég er í, svona allavega ef eitthvað er að marka svoleiðis eftir fyrstu skólavikuna. 5 einingar í Rannasóknaraðferðum í sálfræði, 5 einingar í Sérefni hugar og heila, 3 í Greiningu og mótun hegðunar og 2 í Þróunarsálfræði II. Semsagt verður heilinn á mér orðin vel viðbrunnin þegar kemur að langþráðu jólafrí sem verður vonandi með fyrra fallinu í desember. Þar fyrir utan eru blikur á lofti með að B.A verkefninu mínu verði startað á allra næstu vikum, jú trúið þið því kellan mun sennilega útskrifast næsta vor!! Mesti höfuðverkurinn er samt hvað verður eftir það? Háleitar hugmyndir eru þó uppi á framtíðarborðinu sem ég kasta ekki rafrænt út í loftið að svo stöddu.
Dagurinn í dag er samt hinn mesti yndælisdagur því í dag er Strúna systir mín árinu eldri en í gær. Sendi henni mínar bestu afmælisóskir til heimsborgar Rómarveldis þar sem hún hefur vonandi átt góðan dag. Annars er Strúnan ein yndislegasta kona sem ég þekki . Við höfum nú ekki alltaf verið neinir perluvinir en höfum náð tilfinningalegum þroska til að taka hvor annarri eins og við erum. Þannig að þessi dagur er Strúnudagur hjá mér!

Vinstri eða hægri?

Get ekki ákveðið hvað ég á að fara að gera. Heilinn segir eitt en höndin annað. Þessi dagur hefur einkennst af enn meiri leti. Hef ekki ennþá litið í námsbækurnar. Verð fyrir stöðugu áreit sem lýsir sér einna helst þannig að ég er algerlega einbeitingarsnauð!!Annars leit ég aðeins á lífið í gærkvöldi með Heldrikvennaklúbbnum Kátum og Kankvísum. Annars var ég hálf illa á mig kominn, sjónlaus á öðru auganu og blind á hinu í kjölfar svæsinnar öndunarfærasýkingar sem áður hefur verið minnst á. Auk þess að hafa spjallað einum of lengi við hvítvínsglasi mitt áður en við fórum af stað. Heilsan var samt furðu góð þegar ég vaknaði í morgun og tók til óspilltra málanna við að koma mér á fætur. Tími minn eftir það hefur að mestu farið í að hlú að umhverfinu: þvoði bílinn og fékk í leiðinni kast yfir því hvað lakkið er farið að láta á sjá eftir tíðar ferðir yfir Lágheiðina síðustu misseri. Einnig keyrslu á vegum þar sem verið er leggja bundið slitlag. Er að hugsa um að fara í mál við samgönguráðuneytið vegna þess. Hjálpaði því næst frænku minni að flytja og ráðskaðist með hvað hún ætti að kaupa í matinn. Síðan þá hef ég verið dunda á netinu, setja inn tengla hér á síðuna og eins og ég sagði dunda....

..smættarhyggja

Mikill maður sagði eitt sinn í mín eyru að blogg væri bara rembingur. Ég tel það ekki alveg standast, ég ætla hins vegar ekki að segja að blogg geti ekki verið rembingur. Túlkun og tjáningarfrelsi eru stóru breyturnar í þessu öllu saman, vísa að öðru leiti í RAS0275 máli mínu til stuðnings. Annar hafið ég hugsað mér að vera með rembing í pistli dagsins. Er samt ekki alveg í formi til þess. Er búin að vera alveg ógeðslega dugleg þessa vikuna, en sei sei nei ekki við það sem ég ætti þó að vera að kljást við. Skólabækurnar bíða enn eftir að verða strokið uppúr og niðrúr. Hér á heimilinu eru ríkjandi ferskir vindar smættarhyggju og nauðhyggju sem lýsa sér einna helst í því að endurnýta gamalt dót, málningarvinnu og geysilegu magni af rusli sem ég hef hent síðustu daga. Hér skal hver fermetir nýttur til hins ýtrasta.Ofan á allt annað er ég búin að vera með afar ógeðfellda öndunarfærasýkingu (hor í nös). Þannig að eftir þessar miklu hamfarir á heimilinu hef ég nú lagt árar í bát og snúið mér aftur að akademískum ferli mínum. Mun því taka til óspilltra málanna á morgun og lesa af krafti í skólabókunum mínum ení kvöld er það alkahol og afsleppesli!
Í guðs friði