Monsúntíminn

...nú er monsúntíminn hafinn á Akureyri. Sá tími einkennist hér af rigningu og aftur rigningu. Einnig verður stórhættulegt að ferðast fótgangandi því sumir akandi vegfarendur gera sér það held ég til skemmtunar að skvetta og frussa yfir fótfætlinga. Buxnaskálmar eru blautar, það þarf rúðuþurrkur á gleraugu, sumir eru reyndar svo forsjálir að draga upp úr pússi sínu til þess gerðar regnhlífar. Oftar en ekki eru það útlendingar. Einu sinni hélt ég að Guð væri að vökva blómin sín en sá tími er löngu liðinn. Nú er tími veðurfrétta. Annars sagðist einn vinur minn í dag ekki skilja veðurfréttir og nefni "slydda á annesjum" , "súld á stök stað" máli sínu til stuðnings. Hvar er annars "væta hér og hvar"? Ég fór að huga aðeins um þetta og hef svo sem lítið pælt í þessu þannig, en í sveitnni eru veðurspáin á RÚV nánast mikilvægari en fréttirnar. Það að "taka veðrið" var mikið ábyrgðarstarf því það hafið lykiláhrif á hvað yrði unnið þann daginn. Til að taka þetta málefni "veðrið" á sálfræðinni er vert að íhuga að veður hefur áhrif á hvernig okkur líður? allavega finnst mér það, sendi ykkur því blautar og blúsaðar kveðjur úr monúnrigningunni á AK.

Þrasið er hafið aftur

Jæja þá er ég komin í netheimana aftur og ætla að þrasa og rausa eins og ég er löng til! Hef nú nýlega kvatt læknavísindin, semsagt sumarið búið og þar með sumarvinna og tek ég því hér eftir upp félagvísindalegar nálganir á nýjan leik!
Með bros á vör og tár á kinn segi ég ykkur söguna af kveðjukökunni sem ég lagði drög að á fimmtudagskvöldið sem varla væri í frásögur færandi nema af því allt gekk bókstaflega á báðum afturfótunum! Eftir að hafa slegið út rafmagninu í annað skiptið hugsaði ég nú með mér að það yrði að hafa það þó köku......inn yrði hrá suðsuðvestur af vinstra horninu hægra megin til hliðar við hinn endann. Þegar kakan leit út fyrir að vera sómasamleg svona utanfrá allavega kom upp nýtt vandamál þar sem ísskápurinn var ekki nothæfur til þess að kæla kökuna upphófst mikil verkfræðivinna í þoku, kulda, myrkri og ógeðslegri rigningu við að klambra saman skýli fyrir kökuna á svölunum hjá mér. Skýlið samanstóð í lokin af leikfangakassa úr plasti, svörtum ruslapoka, litlu borði, öðrum poka og til að tryggja að ekkert færi nú af stað var sett þar kyrfilega ofan á málmhringur sem annars er kertastaki undir útikerti. Til að kóróna nú allt saman var ég um morguninn næstum fokin með herlegheitin, svo kökulufsan leit að lokum út eins og rokveðrað abstraktverk á hraðleið út af kökudiskunum! Þannig að kakan fær greininguna : Kransæðaherpingur með kvíðastilltu ívafi NOS JAMM Z26.8

Þess má geta að lokum að enginn hefur kvartað eða látið lífið eftir að hafa bragðað kökulufsuna